آشنايي با زبان لينگو لايت و انقلاب فلش

برای خواندن قسمت اول این مقاله باید اینجا کلیک کنید .

صدا در در وب :

در گذشته در صفحات HTML فقط از دو نوع فرمت صدا بیشتر استفاده نمیشد . که یکی WAV بود که البته این هم برای کسانی بود که با Internet Explorer و تحت ویندوز کار میکردند و کسانی که با Netscape Navigator از شرکت  Sun Micro System تحت Mac Os یا Mac OsX کار میکردند اساسا فایلهای WAV را نمیتوانستند پخش کنند و به جای آن از RIF استفاده میکردند.اینها تنها فرمتهایی بودند که برای صفحات وب استفاده میشدند. این فرمتها یک مشکلی داشتند و آن هم این بود که کمی بزرگ بودند.

• برای اینکه بدانیم این فرمتها چقدر بزرگ بودند باید بگم که فرمت WAV با کیفیت CD ، یک دقیقه برابر 10 مگابایت میشود . یعنی اینکه اگر قرار بود شما مثلا 20 ثانیه موزیک روی صفحه وب خود قرار میدادید ، میشد 3/3 مگابایت که با سرعت اینترنتی که هم اکنون در ایران استفاده میکنیم  (حدود 3 کیلو بایت در ثانیه) ، 1100 ثانیه که تقریبا 20 دقیقه طول میکشید که موزیک دانلود شود و پخش شود .

نوع دیگر فرمتهای صوتی MIDI که این نه دیگر مشکل حجم داشت و نه مشکل اینکه روی سیستم عاملهای مختلف اجرا نشود ، ولی مشکل دیگری داشت که از WAV بدتر بود . اجرای فرمت Midi به سینتی سایزر دستگاه کارت صوتی شخص بستگی دارد . یعنی اگر کارت صدایی که روی دستگاه کاربر بود اگر که در سینتی سایزر آن این آلت موسیقی که باهاش موسیقی خود را زده بودید ، بود که بود ، اگر نبود با یک آلت موسیقی دیگر پخش میکند . به طور مثال فرض کنید که یک نوت خاص را با ساکسیفون زده اید را روی دستگاه کاربر با ترومپت (Trompet) پخش کند . و اساسا اسن روشها نه روشهای مطمئنی بود و نه امکان پذیر .

فلش با MP3 جان تازه ای به وب میدهد .

MP3  شدن Sound در فلش، دو حسن داشت ، یکی اینکه دیگر هیچ ربطی به سینتی سایزر دستگاه کارت صوت کاربر ندارد و  دیگری اینکه حجم آن حداقل یک دهم حجم فایل WAV است . علتی که میگویم حداقل یک دهم این است که چون فرمت MP3 خیلی هوشمندانه Compress میشود . شما Quality های خیلی پایین تر از CD Quality را هم تفاوت چندانی نمیتوانید حس کنید با موزیکی که با کیفیت CD ذخیره شده باشد . به عنوان مثال اگر کیفیت 128Kbps (کیلو بیت در ثانیه ) را به عنوان CD Quality در نظر بگیرید ، به راحتی شما تا 32Kbps هم میتوانید Quality را پایین بیاورید بدون اینکه افت خیلی محسوسی حس کنید . این بدیم معنی است که حجم فایل جدیدتان را یک چهلم فایل WAV خود کردید . به زبان عامیانه یعنی اون 20 دقیقه را کردید 30 ثانیه . وقتی این اتفاق افتاد حالا دیگر امکان استفاده از موزیک و Sound در وب امکان پذیر شد .

اسکریپت به فلش اضافه شد :

در ورژن 3  فلش ، یک زبان برنامه نویسی برای Flash ساخته شد به نام Lingo LE یا Lingo Light Edition .

Lingo LE چیست ؟

شرکت مکرومدیا یک نرم افزار دیگر دارد به نام Director که دوستم حسین مقاله ای را در مورد Director بر روی سایت گذاشته است . که این نرم افزار برای ساخت CD های MultiMedia است . که آن هم به صورت Vector کار میکند . نرم افزار Director یک زبان برنامه نویسی دارد به نام Lingo .

• سازنده  نرم افزار دایرکتور شخصی است به نام گری لوزنویک (Gary Lozenvik) ؛ این شخص وقتی میخواهد در مورد Lingo صحبت کند میگوید : << برای اینکه بفهمید یک شخص تا چه حد Lingo بلد است ازش بپرسید که چه کارهایی با Lingo نمیشود کرد، اگر گفت که کاری هست که  نمیشود کرد بدونید که Lingo بلد نیست   >>.

زبان لینگو بسیار شدید قدرتمند است . منتها دیگه زیادی قوی شده و به تمام Resource ها دسترسی دارد . میتواند فایل طرف را Rename کند ، دستگاه طرف را Format کند . یعنی فکر کنید در یک Level ، هر کاری که با زبان برنامه نویسی C میتوانید انجام دهید با Lingo هم میتوانید بکنید . پس این زبان برنامه نویسی اصلا به درد وب نمیخورد . بنابراین آمدند و بسیاری از قابلیتهایش را ازش گرفتند ، جاهایی که میتوانست Resource های کاربر را خراب کند را حذف کردند و یک زبان جدید ساختند به نام Lingo Light Edition ، لینگوی سبک شده ، و این زبان برنامه نویسی ، زبان برنامه نویسی Flash شد در زمان Flash 3 . این داستان ادامه داشت تا Flash 5 که اساسا میگویند انقلاب Flash در این ورژن اتفاق افتاده است .

انقلاب Flash در Flash 5 اتفاق افتاد یعنی چی ؟

شرکت Macromedia بررسی کرد که آقا این آدمهایی که از Flash استفاده میکنند ، هیچ کدومشون Director کار نیستند . این آدمها آدمهایی هستند که کارشون Web Designing است .و هیچ لزومی ندارد کسی که Web Designing میکند قبلا Director کار باشد . کسانی هم که میخواستند بیایند و این زبان را یاد بگیرند دیدند که یک زبان برنامه نویسی جدید یا یک عالمه کد و Syntax های مسخره جدید که باید همه را راد بگیرند .به این دلیل از Lingo LE استقبال نشد .

چیزی که معمولا Web Designer ها به عنوان زبان برنامه نویسی بلد هستند ، زبان برنامه نویسی JavaScript است . آنها آمدند و یک زبان برنامه نویسی جدید ساختند به نام Action Script که این زبان برنامه نویسی از لحاظ ساختار و از لحاظ Syntax بسیار بسیار نزدیک است به JavaScript . یعنی اگر کسی که JavaScript کار میکند بخواهد بیاید ActionScript یاد بگیرد زمان زیادی لازم ندارد که وقت بگذارد . و این را در Flash 5 گذاشتند و این قضیه باعث اقبال عامه شد .

• من در یکی از کلاسهای Flash که درس میدادم ، یکی از دانشجویان سوال زیبایی کرد که : << بابا جون شما که اینقدر در مورد Flash میگویید که Flash سبک است ، سبک است ، ما که هر وقتی رفتیم یک سایتی که با Flash طراحی شده ببینیم ، مجبور شدیم نیم ساعت بشینیم جلوی مانیتور تا این نوار به تدریج پر شود و فقط نوشته : Please Wait Movies Loading >> . درست میگوید ؛ درسته ، دلیلشم این است که زمانی که نهایت امکانات فیلمبرداری و فیلمسازی در این حد بود که یک طناب نا مرئی ببندند و یک چیزی به آن آویزان کنند ، بشقاب پرنده ها را به آن شکل می ساختند . حالا نیز با تکنولوژی Z-CAM و Virtual Studio به این شکل می سازند . هنوز هم کار به همون شکل مشکل است ، فقط امکانات بیشتر شده و فضا ها زیباتر . طراح وب وقتی ببیند میتواند انیمیشن بسازد ، موزیک بگذارد ، فیل هوا کند ، همه این کار ها را با هم میکند ، نتیجه آن این میشود که حجم فایل وب خیلی کوچک نمیشه . ولی حالا چقدر از این امکانات با HTML فراهم بود و یا اگر هم  کسی این کار را انجام میداد دیگر این سایت روی CD جا میشد ؟ من که فکر میکنم روی CD هم جا نمیشد .

پس ببینید ما داریم با نرم افزاری کار میکنیم که یک سری محسناتی دارد :

1 – امکان ساخت انیمیشن را به ما میدهد .

2 – امکان استفاده از موزیک را در وب برای ما فراهم میکند .

3 – گرافیک آن گرافیک Vector است ، پس Quality خودش را از دست نمیدهد .

4 – این نرم افزار ، زبان برنامه نویسی آن َActionScript است که بسیار شبیه JavaScript است و برای طراحان وب یادگیری آن خیلی مشکل نخواهد بود .

5 – این یکی خیلی مهم است .  Flash Player ، آن چیزی که Flash را Play یا اجرا میکند ، روی مرورگر IE روی مرورگر NetScape ، روی Linux RedHat ، روی مرورگر Lindows ، روی همه این مرورگرها یک Player واحد است . بنابراین شما نگرانی این را نخواهید داشت که مثلا این صفحه را که میخواهد باز شود داخل NetScape کار میکند ولی توی IE کار نمیکند . یا اینکه توی IE کار میکند ولی تو اون یکی کار نمیکند . یکی از بزرگترین گرفتاریهای طراحان وب عدم وجود استانداردهای واحد است . و چون این یک Player واحد دارد که روی مرورگرهای مختلف کار میکند ، پس شما تمامی آن نگرانیها را هم از دست داده اید .